Vrouwen met autisme en subassertieve communicatie

Onlangs werd me duidelijk dat vrouwen met autisme in veel gevallen te maken hebben met een obstakel waar mannen met ASS (vaak) in mindere mate door worden gehinderd: het ontrafelen van codes waarin neurotypische vrouwen op subassertieve wijze met elkaar communiceren.

Continue reading “Vrouwen met autisme en subassertieve communicatie”

Wat te doen met herrie?

Ik had weer zo’n weekend. Zo’n weekend waar je je de hele week op verheugt omdat de agenda leeg is en uiteindelijk had ik er niets aan. Wat bleek? De vriendin van mijn buurjongen was weg en als de kat van huis is, dansen de muizen. Op zaterdagavond was het mannenavond. Mijn buurjongen is voetbalfan, dus het werd luidruchtig. Continue reading “Wat te doen met herrie?”

Overbodige prikkels en de voorbereide ruimte

Alweer jaren geleden stuitte ik op het boek ‘Asperkids’ van  Jennifer Cook o’Toole, een moeder met asperger van kinderen met asperger. Echt zo’n heerlijk boek vol eye-openers dat alleen maar geschreven had kunnen zijn door iemand op het spectrum. Omdat haar kinderen op reguliere scholen bleven uitvallen, besloot ze haar kinderen thuis te onderwijzen. Omdat ze vanuit haar eigen ervaring  begreep hoeveel moeite haar kinderen met overbodige prikkels hadden, heeft ze haar methode daarop aangepast. Van daaruit heeft zij het principe van de ‘voorbereide ruimte’ ontwikkeld. Ik ben er zelf mee gaan werken en het mooie is dat zich als een olievlek over allerlei terreinen van mijn leven heeft verspreid zonder dat ik daar voor mijn gevoel hard voor heb gewerkt. Continue reading “Overbodige prikkels en de voorbereide ruimte”

Is sociaal onvermogen bij autisme oorzaak of gevolg? (2)

Volgens de wetenschappelijke visie op ASS is sociaal onvermogen een primair kenmerk van ASS. Ik zal niet ontkennen dat we sociaal anders zijn, maar naar mijn idee is veel van ons sociaal tekortschieten geen primaire oorzaak, maar een direct gevolg van moeite met prikkels verwerken. Continue reading “Is sociaal onvermogen bij autisme oorzaak of gevolg? (2)”

De wij-doen-niet-aan-etiketjes-maffia

We zijn een beetje doorgeschoten in het labelen van mensen en met name kinderen. Alles wat niet heel netjes binnen het systeem van school of werk past, heeft een DSM-V diagnose met bijbehorende medicatie en rugzakje. Ik heb ooit een onderwijzer gesproken in wiens klas vijf kinderen zónder diagnose zaten. Dat wordt ongeloofwaardig. Je kunt echter ook te ver doorslaan in je kritiek op de wildgroei aan diagnoses en etiketjes en alle etiketjes verwerpen. `Iedereen is toch uniek?´ krijg je dan te horen. Continue reading “De wij-doen-niet-aan-etiketjes-maffia”