Wie ben ik?

Ik ben 36 jaar en ervaringsdeskundige op het gebied van autisme.

Al vanaf mijn kindertijd wist ik dat ik ‘anders’ was.  Ik deed anders dan de andere kinderen. Ik had genoeg aan mijn eigen gezelschap. Ik was erg gericht op één ding en wilde daar niet van loskomen. Ik voelde me niet prettig in het gezelschap van andere mensen. Ik was in de klas een buitenbeentje.

Op de middelbare school werd ik gepest. Ik besloot dat ik geen behoefte had aan het gezelschap van mijn klasgenoten en deed mijn eigen ding. Ik had aparte interesses. Ik handwerkte, ik spon wol, ik bakte brood en maakte jam. Ik speelde en luisterde folkmuziek. Ook in mijn studie bleef ik een eenling. Ik ben redelijk succesvol op eigen kracht door het leven gegaan, totdat ik begon in mijn eerste baan. Daar ging ik onderuit.

Ik kwam bij de GGZ terecht en daar rolde de diagnose ‘Asperger autisme’ eruit. Het was zowel een schok als een opluchting. Er viel veel op zijn plek. Ik begreep waarom ik niet van het gezelschap van andere mensen hield en dat slecht kon verdragen. Ik begreep waarom ik zo’n moeite had met prikkels, waarom mensen me soms ‘bot’ vonden en waarom ik me zo slecht kon concentreren in een drukke ruimte (de reden waarom het misging op mijn werk). Er werden veel vragen beantwoord, maar ik bleef met veel andere vragen zitten waar de reguliere begeleiding geen antwoord op had:

Waarom ‘voel’ ik van die vreemde dingen als ik bij andere mensen ben en word ik zo moe van hun gezelschap?

Waarom ‘weet’ ik dingen die andere mensen niet weten? Waarom heb ik buitenzintuiglijke ervaringen?

Waarom voel ik me gewoon niet op mijn plek in deze wereld?

Ik ben zelf op zoek gegaan naar antwoorden, en daarbij kwam ik bij de complementaire geneeskunde terecht, onder meer haptotherapie, klassieke homeopathie en bioresonantietherapie. Daar wisten mensen wel hoe het zat: ‘Joh, je bent gewoon hoogsensitief!’ Ik geloofde dat eerst niet, omdat ik dacht dat hoogsensitieve mensen empaten waren. Langzaam maar zeker ging ik begrijpen dat de manier waarop we tot dusver naar autisme hebben gekeken, niet klopt en dat er allerlei vormen van hoogsensitiviteit bestaan. Achter de gevoeligheid zat een domein waar de reguliere psychologie niet naar kijkt, maar dat evengoed onderdeel is van autisme.

Ik bleek geen ‘autismecasus’  te zijn, maar gewoon mezelf. Met de eigenaardigheden en soms problemen die daarbij horen. Ik heb de mindfuck dat autisme betekent dat er een ‘barstje’ in je menselijkheid zit, met vallen en opstaan los moeten laten. En dat gun ik veel meer mensen. Die zoektocht ben ik gaan opschrijven en in 2016 heb ik het boek Anders kijken naar autisme  uitgebracht bij uitgeverij AnkhHermes. Ik kreeg veel bemoedigende reacties, herkenning en complimenten van andere mensen. Ik wist dat ik op de goede weg zat. Ik besloot een platform op te richten over holistisch kijken naar autisme. Dat platform mag gaan groeien. Iedereen die behandelsuccessen heeft, een idee heeft voor een pilot of wat dan ook, mag contact met me opnemen (anderskijkennaarautisme@gmail.com)